Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 10

Stanowisko - pdf

 

1.      Woda jest niezbędnym czynnikiem w procesie wytwarzania energii elektrycznej w elektrowniach cieplnych, a elektrownie cieplne są nadal potrzebne do bilansowania systemu elektroenergetycznego. Starsze jednostki węglowe są sukcesywnie wyłączane i zastępowane niskoemisyjnymi blokami gazowymi, które mają niższe zapotrzebowanie na wodę chłodzącą. Stopień wykorzystania mocy i czas ich pracy zmniejszają się zgodnie z zwiększającym się udziałem źródeł OZE – co powoduje coraz mniejsze zapotrzebowanie na wodę co istotnie zmniejsza oddziaływanie zarówno na wielkość zasobów wód oraz szerzej środowisko wodne.

2.      Większość pobieranej wody w energetyce jest wykorzystywana w przepływowych systemach chłodzenia, gdzie woda jest zwracana do środowiska. Dla potrzeb statystycznych woda pobierana na ten cel jest traktowana jako woda zużyta. Zwracana woda jest podgrzana, co w związku ze zmianą parametrów fizycznych wody jest określane jako zanieczyszczenie termiczne, co wpływa na środowisko, stąd wynika konieczność, aby wielkość tego podgrzewu mieściła się w granicach nakreślonych przez przepisy UE i krajowe, Najlepsze Dostępne Techniki (BAT) czy zalecane praktyki na świecie.

3.   Systemy chłodzenia przepływowego są najefektywniejsze, także ze względów klimatycznych, bo uzyskiwana wyższa sprawność przekłada się na niższą emisję CO2. Wymagają one jednak dostępności dużych ilości wody. Systemy chłodzenia zamknięte z chłodniami kominowymi nie wymagają dużych ilości wody, ale obniżają sprawność wytwarzania energii. Potrzebne jest ich uzupełnianie spowodowane ubytkiem wody przez odparowanie, co powoduje bezpowrotną utratę wody z lokalnego ekosystemu. Mają także istotne ograniczenia lokalizacyjne, szczególnie w rejonach zurbanizowanych. Przy projektowaniu nowych jednostek gazowych należy zwracać szczególną uwagę na te aspekty przy wyborze systemu chłodzenia, a w ocenach inwestycyjnych bezwzględnie uwzględniać bilans utraty wody w procesie parowania. Niezbędne jest również wypracowanie szczegółowego bilansu poboru i zużycia wody w krajowej energetyce cieplnej, z wyraźnym rozróżnieniem na układy chłodzenia otwarte (przepływowe), zamknięte oraz hybrydowe. Bilans ten powinien precyzyjnie uwzględniać zarówno całkowitą wielkość poboru, jak i rzeczywisty udział wody traconej bezpowrotnie.

4.      Wybór systemów chłodzenia w istniejących elektrowniach i elektrociepłowniach dokonywany był w okresie ich budowy, a więc zazwyczaj w latach 70. XX wieku, i uwarunkowany był lokalizacją, dostępnością wody oraz ówczesnymi warunkami ekonomicznymi. Ze względu na współczesne restrykcje środowiskowe oraz nasilające się okresowe niedobory wód powierzchniowych, strategicznym kierunkiem jest dążenie do optymalizacji procesów w kierunku obiegu zamkniętego oraz, gdzie to możliwe, przechodzenie z układów otwartych na układy zamknięte i technologie hybrydowe, minimalizujące pobór wody z rzek. W przypadku starszych jednostek, ich przebudowa jest bardzo kosztowna, trudna technicznie oraz ekonomicznie niezasadna, szczególnie biorąc pod uwagę przewidywany krótki czas dalszej eksploatacji tych jednostek i zmniejszającą się produkcję. W sytuacjach, gdy techniczna i ekonomiczna przebudowa systemów chłodzenia jest niemożliwa do realizacji, konieczne jest natychmiastowe wdrożenie operacyjnych działań minimalizujących i kompensacyjnych. W celu ochrony ichtiofauny rekomenduje się wdrożenie systemowego zarządzania poborem wody opartego na cyklach biologicznych, w tym ograniczanie intensywności pracy pomp w godzinach nocnych oraz w okresach krytycznych migracji larw. Dodatkowo, obligatoryjne staje się wdrażanie nowoczesnych barier behawioralnych przy ujęciach wody, co wraz z celowanymi działaniami kompensacyjnymi pozwoli realnie odciążyć i zabezpieczyć naturalne ekosystemy wodne.

5.      Rekomendowane jest usunięcie barier prawnych oraz wprowadzenie zachęt w wykorzystaniu ścieków w energetyce i przemyśle – w systemach chłodzenia czy wielkoskalowych pompach ciepła. Jest to najprostszy sposób na zmniejszenie wykorzystania zasobów wodnych, zalecany w UE czy USA. Choć unijne Rozporządzenie 2020/741 z dnia 5 maja 2020 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących ponownego wykorzystania wody wprowadziło pojęcie „wody odzyskanej” w rolnictwie, w polskim ustawodawstwie wciąż brakuje spójnych ram regulacyjnych i standardów stymulujących szerokie wdrażanie tego konceptu na cele przemysłowe. Niezbędne jest ułatwienie procedur ponownego wykorzystania oczyszczonych ścieków przemysłowych w innych gałęziach gospodarki w ramach zamykania obiegów (GOZ).

6.      Istotnym problemem dla gospodarki wodnej stają się coraz bardziej przedłużające się procedury administracyjne, które utrudniają zarówno realizację inwestycji związanych z wykorzystaniem wody, jak i sprawne zarządzanie zasobami oraz ich ochronę. Woda powinna być traktowana jako kluczowy zasób strategiczny państwa – wykorzystywany w sposób zrównoważony w gospodarce i z poszanowaniem środowiska naturalnego. Niezbędne jest zatem wsparcie organów administracji w zakresie wiedzy naukowej jak i doświadczeń w prowadzeniu prawidłowej gospodarki wodnej, tak aby zarządzanie zasobami wody było sprawne i oparte na rzetelnej wiedzy dostarczanej przez polskie ośrodki akademickie i badawcze, co pozwoli na prowadzenie zrównoważonego dialogu publicznego opartego na obiektywnych dowodach naukowych i faktach.

Niniejsze stanowisko wyraża poglądy Komitetu i nie powinno być utożsamiane ze stanowiskiem Polskiej Akademii Nauk.

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 7

Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci

Ś.†P.

prof. dra hab. inż. Macieja Pawlika (1940–2026),

wybitnego naukowca i specjalisty w dziedzinie elektroenergetyki, wieloletniego profesora Politechniki Łódzkiej, byłego Dyrektora Instytutu Elektroenergetyki oraz Dziekana Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej.

Profesor Maciej Pawlik był uznanym autorytetem w dziedzinie elektrowni i gospodarki elektroenergetycznej. Jego działalność naukowa i ekspercka obejmowała w szczególności zagadnienia niezawodności i eksploatacji bloków energetycznych, rozwoju technologii wytwarzania energii elektrycznej oraz funkcjonowania systemów elektroenergetycznych. Przez wiele lat współpracował z krajowym sektorem energetycznym, wnosząc istotny wkład w projektowanie, przygotowanie eksploatacji i modernizację Elektrowni Bełchatów. Za swoje osiągnięcia był wielokrotnie nagradzany i odznaczany, a także otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Bełchatowa.

Z Komitetem Problemów Energetyki PAN Profesor związany był od 1984 roku. Od 1990 roku był członkiem Prezydium Komitetu, a od 1999 roku pełnił przez wiele lat funkcję jego wiceprzewodniczącego. Przez dziesięciolecia aktywnie uczestniczył w pracach Komitetu, dzieląc się swoją wiedzą, bogatym doświadczeniem naukowym oraz znajomością praktycznych problemów polskiej energetyki.

Żegnamy wybitnego uczonego, cenionego eksperta i nauczyciela akademickiego, który wniósł trwały wkład w rozwój polskiej elektroenergetyki oraz działalność naszego Komitetu.

Rodzinie i Bliskim Profesora składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Komitet Problemów Energetyki PAN

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 184

Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci

 Ś.†P.

prof. dra hab. inż. Eugeniusza Mokrzyckiego,

wybitnego naukowca, wieloletniego pracownika i Dyrektora Instytutu Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN, a także Przewodniczącego Rady Naukowej IGSMiE PAN.

Profesor Eugeniusz Mokrzycki był uznanym badaczem w obszarze gospodarki surowcami mineralnymi i energią. Jego dorobek naukowy obejmował zagadnienia związane z surowcami energetycznymi, rynkami paliw i energii, rozwojem technologii energetycznych, odnawialnymi źródłami energii, biomasą, energetyką wiatrową, wodorem oraz ograniczaniem emisji CO2. Wyniki jego prac stanowiły ważny wkład w rozwój polskiej nauki i debatę nad transformacją sektora energetycznego.

Dla Komitetu Problemów Energetyki PAN Profesor był nie tylko wieloletnim członkiem, lecz także od 2015 roku członkiem Prezydium KPE PAN. W ostatnich latach pozostawał bardzo aktywnym uczestnikiem prac Komitetu, wnosząc do dyskusji ogromną wiedzę, doświadczenie i rozwagę. Był osobą niezwykle zaangażowaną, życzliwą i oddaną sprawom nauki.

Żegnamy wybitnego uczonego, cenionego eksperta, mentora i człowieka wielkiej kultury osobistej.

Rodzinie i Bliskim Profesora składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Komitet Problemów Energetyki PAN

 

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 1220

        Komitet Problemów Energetyki przy Prezydium Polskiej Akademii (PAN), w nawiązaniu do przyjętych przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej (RP) Polityki energetycznej Polski do 2040 roku (2 lutego 2021 r.) oraz aktualizacji Programu polskiej energetyki jądrowej (2 października 2020 r.), na plenarnym posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2022 roku podjął problematykę rozwoju energetyki  jądrowej w Polsce.  Członkowie Komitetu Problemów Energetyki PAN po wysłuchaniu referatów: przedstawicielki Ministerstwa Klimatu i Środowiska  na temat „Program polskiej energetyki jądrowej”, przedstawiciela Państwowej Agencji Atomistyki na temat „Rola Państwowej Agencji Atomistyki we wdrażaniu Programu polskiej energetyki jądrowej” i przedstawicieli Komitetu Problemów Energetyki PAN na temat „Budowa bezpiecznego zeroemisyjnego i efektywnego ekonomicznie Krajowego Systemu Elektroenergetycznego z elektrowniami jądrowymi” oraz  „Perspektywy energetyki jądrowej w Polsce a środowisko” i dyskusji, uznając wielką wagę  transformacji energetycznej w Polsce dla przyszłego bezpieczeństwa energetycznego Kraju, postanowili przyjąć niniejsze stanowisko i przekazać je Władzom RP.

        Konieczność wdrożenia energetyki jądrowej w Polsce, obok rozwoju technologii wytwarzania energii elektrycznej wykorzystujących odnawialne źródła energii (OZE), w tym szczególnie lądowych i morskich elektrowni wiatrowych oraz elektrowni fotowoltaicznych a także kogeneracyjnych źródeł opalanych biomasą i biogazem, wynika przede wszystkim z potrzeby zapewnienia w długim horyzoncie czasowym wystarczalności (bezpieczeństwa pracy) Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE), który musi zapewniać  niezawodną dostawę energii elektrycznej dla przemysłu, transportu, usług i ludności, a zatem zapewniać bezpieczne funkcjonowanie wszystkich struktur Państwa. Za bezpieczeństwo pracy KSE odpowiadają przede wszystkim jednostki wytwórcze centralnie dysponowane (JWCD). Obecnie są nimi przede wszystkim 74 parowe bloki energetyczne opalane węglem kamiennym i brunatnym o łącznej mocy ok. 24 GW. Ich dotychczasowy czas pracy w KSE, i w związku z tym wyeksploatowanie, jest zróżnicowany i zawiera się w granicach od 1 roku, w przypadku bloku o mocy 910 MW, do ponad 40 lat, w przypadku 18 bloków o mocy  200 MW  i do ponad 50 lat, w przypadku 6 bloków o mocy 200 MW. W najbliższych 30-stu latach 66 parowych bloków opalanych węglem, będących obecnie JWCD, z wyjątkiem 8 parowych bloków na parametry nadkrytyczne, oddanych do eksploatacji w latach 2008-2021, będzie musiało być sukcesywnie  wyłączane z ruchu, z powodu zużycia technicznego i niezdolności do dalszej pracy w KSE.  

        Bloki parowe opalane węglem są bardzo dużymi emitentami gazu cieplarnianego CO2, w ilości ponad 100 mln ton CO2 w 2021 roku. Z tego powodu polskie elektrownie zmuszone były wydatkować w 2021 roku kwotę ponad 25 mld zł, na zakup pozwoleń do emisji tak dużej ilości gazu cieplarnianego,   a w 2022 roku kwota ta może wzrosnąć do ponad 40 mld zł. Miało to bardzo duży  wpływ na pogorszenie się efektywności ekonomicznej polskich elektrowni i wzrost średniej ceny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, która w 2021 roku wzrosła do 278,08 zł/MWh. Musiało to w znaczącym stopniu wpłynąć na wzrost ceny energii elektrycznej dla odbiorców i pogorszenie wskaźników ekonomicznych Kraju. Dalszy wzrost cen uprawnień do emisji CO2 i cen węgla w 2022 roku spowodowały  w I kwartale 2022 roku drastyczny wzrost ceny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym do 468,32 zł/MWh. Musi to spowodować w najbliższych miesiącach kilkudziesięcioprocentowy wzrost cen energii elektrycznej dla jej odbiorców.

        Międzynarodowe zobowiązania naszego Kraju związane z dążeniem świata do neutralności klimatycznej, wynikające z podpisania i ratyfikowania przez Polskę Porozumienia klimatycznego (paryskiego), oraz scharakteryzowana wyżej w skrócie sytuacja w polskiej elektroenergetyce, wymaga w długim horyzoncie czasowym, istotnej transformacji energetycznej źródeł wytwórczych w KSE.  Musi ona opierać się na zasadzie zrównoważonego rozwoju. Do  najważniejszych kryteriów zrównoważonego rozwoju źródeł wytwórczych w KSE należą: zapewnienie bezpieczeństwa pracy KSE, koniecznego dla bezpieczeństwa dostawy energii elektrycznej odbiorcom, zapewnienie dostawy energii  elektrycznej odbiorcom po umiarkowanej cenie, sprzyjającej ekonomicznemu rozwojowi Kraju, oraz zapewnienie ochrony środowiska i przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Wynika z tego, że konieczna transformacja energetyczna źródeł wytwórczych w KSE wymaga zbudowania w okresie najbliższych 20-stu lat bezpiecznego, zeroemisyjnego i efektywnego ekonomicznie systemu elektroenergetycznego.     

        Długoterminowa strategia budowy bezpiecznego, zeroemisyjnego i efektywnego ekonomicznie systemu elektroenergetycznego w kraju nie posiadającym dużych zasobów hydroenergetycznych, pozwalających na budowę w systemie elektroenergetycznym elektrowni wodnych dużej mocy, zapewniających bezpieczną i stabilną jego pracę, musi opierać się na łączeniu rozwoju energetyki  wykorzystującej OZE oraz energetyki jądrowej. Dlatego głównym wyzwaniem transformacji energetycznej źródeł wytwórczych  w KSE, w najbliższych 20-stu latach w Polsce, musi być zsynchronizowanie stopniowego wyłączania z ruchu wyeksploatowanych parowych bloków energetycznych opalanych węglem, pełniących w KSE funkcje jednostek wytwórczych centralnie dysponowanych (JWCD), zapewniających bezpieczeństwo  jego pracy, z włączaniem do KSE nowych jednostek wytwórczych, mogących pełnić podobne funkcje, zapewniające bezpieczeństwo pracy KSE. Wykonane analizy wskazują, że powinny to być jądrowe bloki energetyczne,  charakteryzujące się, podobnie jak parowe bloki opalane węglem, ciągłością i stabilnością pracy, ale zapewniające wytwarzanie energii elektrycznej przy zerowej emisji CO2 i umiarkowanych kosztach w długim horyzoncie czasowym, dzięki niskim kosztom paliwowym. 

        W ostatnich latach zostały opracowane, zbudowane i włączone do ruchu w systemach elektroenergetycznych kilkunastu krajów nowoczesne, jądrowe bloki energetyczne z reaktorami wodno-ciśnieniowymi (PWR) generacji III+, charakteryzującymi się ciągłością i stabilnością pracy, niezależną od warunków zewnętrznych, oraz wysokim bezpieczeństwem. Początek rozwoju energetyki jądrowej w Polsce przypada w okresie, gdy technologia wodno-ciśnieniowych reaktorów energetycznych generacji III+  uzyskała na świecie pełną dojrzałość  technologiczną i komercyjną.

        Wdrożenie energetyki jądrowej w Polsce przyczyni się do zapewnienia bezpieczeństwa pracy Krajowego Systemu Elektroenergetycznego i tym samym bezpieczeństwa energetycznego Kraju, zwiększy dywersyfikację paliwową sektora wytwórczego polskiej elektroenergetyki i ograniczy uzależnienie naszego Kraju od paliw kopalnych, ustabilizuje   w długim horyzoncie czasowym koszty produkcji i tym samym ceny energii elektrycznej dla odbiorców, obniży znacząco emisje CO2 sektora wytwórczego elektroenergetyki i przybliży nasz Kraj do osiągnięcia  neutralności klimatycznej.

        Biorąc powyższe pod uwagę Komitet Problemów Energetyki przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk wyraża jednoznaczną opinię, że dla zapewnienia bezpieczeństwa elektroenergetycznego Kraju, w Polsce jest konieczne i w pełni ekonomicznie i środowiskowo uzasadnione wdrożenie w najbliższym dziesięcioleciu energetyki jądrowej, zgodnie ze znowelizowanym Programem polskiej energetyki jądrowej i Polityką energetyczną Polski do 2040 roku. Jesteśmy w pełni przekonani, że podjęcie i zrealizowanie programu wdrożenia energetyki jądrowej jest zgodne z polską racją stanu.  Aby to wyzwanie mogło być zrealizowane bez opóźnień, które przyniosłyby bardzo duże straty ekonomiczne i środowiskowe, konieczne jest przyspieszenie prac nad realizacją Programu polskiej energetyki jądrowej, szczególnie w zakresie:

  1. ostatecznego zatwierdzenia lokalizacji pierwszej elektrowni jądrowej i wskazania lokalizacji drugiej i trzeciej elektrowni,
  2. wyboru technologii i głównego wykonawcy inwestycji,
  3. uwzględnienie w Prawie atomowym konieczności utworzenia struktury wsparcia technicznego (TSO),
  4. uruchomienie kształcenia kadr dla energetyki jądrowej w kilku uczelniach oraz uruchomienie w placówkach naukowo-dydaktycznych i naukowo-badawczych w kraju programów badawczo-rozwojowych w dziedzinie energetyki jądrowej we współpracy z placówkami badawczymi za granicą,
  5. ustanowienia funduszu transformacji energetycznej, przede wszystkim z wpływów budżetowych z tytułu opłat za pozwolenia do emisji CO2, ponoszonych przez jednostki energetyki, z przeznaczeniem minimum 40% tego funduszu na realizację Programu polskiej energetyki jądrowej, co jest zgodne z aktem delegowanym  do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 2020/852  z dnia 18.06.2020 roku w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, włączającym rozwój energetyki jądrowej do zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej, wnoszącej istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, to znaczy w realizacje jednego z celów środowiskowych wymienionych w Rozporządzeniu.

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 912

Posiedzenie w ramach konferencji XV RESEARCH & DEVELOPMENT IN POWER ENGINEERING. Posiedzenie odbyło się w formie hybrodowej. Stacjonarnie w hotelu Radisson Blu Sobieski, Plac Zawiszy 1 w Warszawie oraz online – poprzez platformę MS Teams.

Porządek obrad:

  1. prof. Janusz Lewandowski - Przedstawienie informacji ze spotkania Wiceprezesa PAN z Przewodniczącymi Komitetów.
  2. dr inż. Stanisław Tokarski - Prognoza miksu źródeł energii pierwotnej w perspektywie 2040 r. Ocena ekspercka.
  3. prof. Janusz Lewandowski - Aktywność środowiska naukowego w konkursach NCBiR w zakresie energetyki
  4. Plan prac na 2022 rok
  5. Przygotowanie Ekspertyzy Komitetu na temat kierunków rozwoju energetyki
  6. Wolne wnioski

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 1101

Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość, że dnia 9 sierpnia 2021 r. w wieku 94 lat zmarł

 Ś.†P.

prof. dr hab. inż. Jerzy Krzyżanowski

wieloletni pracownik naukowy Instytutu Maszyn Przepływowych w Gdańsku, Kierownik Zakładu Dynamiki Gazów w latach 1958-1970, Zastępca Dyrektora Instytutu ds. Naukowych w latach 1970-1977 oraz Dyrektor Instytutu w latach 1977-1998.

Był autorem kilku książek monograficznych i wielu prac w dziedzinie aerodynamiki maszyn przepływowych, erozji układów łopatkowych turbin oraz diagnostyki cieplno–przepływowej obiektów energetycznych. Prowadził wykłady na wielu uczelniach w kraju i za granicą.

Za swoją działalność naukową został uhonorowany licznymi odznaczeniami państwowymi, w tym Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim oraz Orderem Odrodzenia Polski, Polonia Restituta.

Żegnamy naszego kolegę i przełożonego, osobę o szerokich horyzontach, wybitnego organizatora nauki polskiej. Pozostawał wrażliwy na sprawy swoich pracowników, chętnie służąc radą i doświadczeniem. Był szanowany przez wszystkich, którzy Go znali.

Uroczystość pogrzebowa odbędzie się we wtorek 17 sierpnia br. o godzinie 10:30  w Nowej Kaplicy na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko”.

Wyrazy serdecznego współczucia Rodzinie Zmarłego składają

Dyrekcja, Rada Naukowa oraz koleżanki i koledzy
z Instytutu Maszyn Przepływowych im. Roberta Szewalskiego PAN

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 841

Otwarte plenarne posiedzenie Komitetu Problemów Energetyki przy Prezydium PAN (w formie zdalnej), poświęcone dyskusji nad referatami przedstawionymi na posiedzeniu KPE PAN w dniu 9 czerwca 2021.

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 829

Porządek obrad:

  1. Otwarcie zebrania i przywitanie gości — prof. Janusz Lewandowski
  2. Referaty :
    1. Prof. Bolesław Zaporowski: Zrównoważony rozwój źródeł wytwórczych w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym na tle PEP 2040,
    2. Dr Stanisław Tokarski: Ocena zdolności wytwórczych w KSE w świetle PEP2040,
    3. Prof. Dorota Chwieduk: „Perspektywy rozwoju energetyki odnawialnej, a jej rola w świetle PEP2040,
    4. Prof. Wojciech Bujalski: „Zielone” ciepłownictwo jako element PEP2040,
    5. Prof. Wojciech Suwała: Ocena PEP 2040 w perspektywie neutralności klimatycznej w 2050 r.
  3. Dyskusja nad PEP 2040 i wygłoszonymi referatami
  4. Wolne wnioski
  5. Zamkniecie posiedzenia

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 884

W posiedzeniu w formie zdalnej wzięli udział:

  1. dr hab. inż. Janusz LEWANDOWSKI, Politechnika Warszawska
  2. dr hab. inż. Tadeusz Chmielniak, Politechnika Śląska, Gliwice
  3. dr hab. inż. Jacek Marecki, Politechnika Gdańska
  4. dr hab. inż. Dariusz Mikielewicz, Politechnika Gdańska
  5. dr hab. inż. Eugeniusz MOKRZYCKI, Instytut Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN
  6. dr inż. Stanisław TOKARSKI, Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
  7. dr hab. inż. Bolesław ZAPOROWSKI, Politechnika Poznańska
  8. dr hab. inż. Wojciech BUJALSKI, Politechnika Warszawska

 

Podczas posiedzenia poruszono następujące tematy:

  1. Omówienie celowości i sposobu przygotowania informacji dla Ministerstwa Klimatu i Środowiska po otwartych posiedzeniach KPE PAN dotyczących PEP2040, które odbyły się odpowiedni w dniach 9.06.2021 i 17.06.2021
    1. Głos w dyskusji nad formą dokumentu zabrali: Prof. J. Lewandowski, prof. B. Zaporowski, prof. J. Marecki, prof. D. Mikielewicz, Prof. T. Chmielniak, Dr. S. Tokarski, prof. E. Mokrzycki
    2. W wyniku dyskusji prof. Lewandowski zaproponował aby powołać trzyosobowy zespół który opracuje stanowisko Komitetu w sprawie PEP2040. W wyniku dyskusji ustalono, że zespół będzie składał się z prof. Zaporowskiego, prof. Mokrzyckiego i prof. Lewandowskiego
    3. Ustalono, że propozycję dokumentu zespół opracuje w ciągu 2 tygodniu. Propozycja ta zostanie przesłane do członków prezydium. Po zaakceptowaniu przez członków prezydium treść dokumentu zostanie przesłana do wszystkich Członków Komitetu z prośbą o akceptację lub zdanie odrębne.
    4. Tak przygotowany dokument wraz załączonymi prezentacjami zostanie przesłany do Ministerstwa Klimatu i Środowiska
  2. Dyskusja nad działaniami Komitetu do końca roku
    1. Prof. E. Mokrzycki poinformował, że konferencja „Energetyka krajowa a europejski zielony ład” planowana jest w dniach 17-20 października w Zakopanem w formie stacjonarnej. Zaproszenie do wszystkich Członków Komitetu zostanie przesłane niezwłocznie
    2. Prof. J. Lewandowski zaprosił członków KPE PAN na konferencję PBEC która odbędzie się w dniach 30.11-3.12 2021 w Warszawie. W ramach konferencji planowana jest sesja otwarta sesja KPE PAN w dniu 3.12.2021. Prof. Lewandowski zaproponował aby powstały 3 wystąpienia dotyczące energetyki polskiej w roku 2050

Details
Category: Aktualności i wydarzenia
Hits: 1229

Zmarł Wiesław Mariusz Różacki

1 marca 2021 r. zmarł Wiesław Mariusz Różacki, jedna z najbardziej znanych i szanowanych postaci w polskiej energetyce, od młodości związany z branżą energetyczną, absolwent Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa na Politechnice Warszawskiej, wielokrotny organizator Forum Energetycznego.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 10.03.2021 w kościele p.w. św. Wincentego Paulo w Otwocku przy ul. Kościelnej, po której odbędzie się złożenie do grobu w przylegającym do kościoła cmentarzu. Msza rozpocznie się o godzinie 12:00

Wiesław Mariusz Różacki urodził się 23 stycznia 1958 roku. Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa w Warszawie oraz Podyplomowe Studia Menadżerskie na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę zawodową rozpoczął w 1982 roku w Energomontażu Północ na budowie elektrowni w Bełchatowie, później na budowie elektrowni w Helsinkach i w Hanau (Niemcy). W przedsiębiorstwie pracował ponad 20 lat, zaczynając od stanowiska inspektora do prezesa zarządu. Współuczestniczył w transformacji przedsiębiorstwa państwowego do spółki publicznej notowanej na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, kierował restrukturyzacją, doprowadzając do uzdrowienia przeżywającej głęboki kryzys firmy.

W latach 2005-2012 jako prezes zarządu kierował największą w Polsce fabryką kotłów RAFAKO w Raciborzu. W tym czasie raciborska spółka przekształciła się z producenta kotłów w generalnego wykonawcę kompleksowych inwestycji energetycznych, jednego z największych w Europie. Wdrożone też zostały nowoczesne technologie oparte na zakupionych licencjach i technologiach własnych, unowocześniono i zautomatyzowano procesy produkcyjne.

Cały czas aktywnie udziela się w środowisku biznesowym – m.in. jest członkiem zarządu Izby Gospodarczej Energetyki i Ochrony Środowiska – oraz naukowym – jest członkiem Rady Konsultacyjnej przy Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej. Od roku 2013 kieruje na rynku polskim działalnością międzynarodowego koncernu Mitsubishi Hitachi Power Systems, który realizuje m. in. budowę największego w Polsce bloku energetycznego w Elektrowni Kozienice o mocy 1075 MWe oraz bloku w Turowie o mocy 500 MWe.

Mariusz Różacki

 

  1. Posiedzenie prezydium KPE PAN - 04-03-2021
  2. Posiedzenie KPE PAN - 3 lutego 2021
  3. Posiedzenie KPE PAN - 2 grudnia 2020
  4. Odwołanie konferencji "Zagadnienia Surowców energetycznych i energii w gospodarce krajowe"

Page 1 of 5